Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Αυτή η ταινία είναι προϊόν φαντασίας.
Αναφορές σε πρόσωπα και γεγονότα είναι συμπτωματικές.
Οι οπαδοί, οι σημαίες και τα γκραφίτι είναι μυθοπλασία.
Οι οπαδοί Ούλτρας της Νάπολι δεν συνέβαλαν στην ταινία.
-Καλησπέρα, Μοϊκανέ. -Καλησπέρα.
-Καλησπέρα, Μοϊκανέ. -Καλησπέρα, όμορφε.
-Τι λέει; -Καλά.
-Βγάζουμε μια σέλφι; -Αργότερα.
Καλά.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.
Γεια σου, Σάντρο.
Καλησπέρα, καλησπέρα.
Καλησπέρα.
-Γεια, Γκαμπιά. -Γεια, Σάντρο.
Γεια σου, Σάντρο.
Καλησπέρα.
Καλησπέρα σε όλους.
Σάντρο. Μοϊκανός!
Σάντρο. Σάντρο.
Πάνω στην ώρα ήρθες. Τώρα βγαίνουν.
Ελάτε, ελάτε. Έρχονται η νύφη κι ο γαμπρός.
Να τοι. Ανοίξτε το πανό.
Συγχαρητήρια.
Μια μέρα ξαφνικά
Σ' ερωτεύτηκα
Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά
Μη με ρωτάτε γιατί
Η γυναίκα μου, ξέρετε, ρωτάει
"Τι είμαι εγώ για σένα;"
Είσαι όλη μου η ζωή
Μα τους Ατζούρι αγαπώ πάνω από σένα
Να ζήσουν οι νεόνυμφοι!
Η ΝΑΠΟΛΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 78 ΧΡΟΝΙΑ
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Ο ΣΑΣΑ ΖΕΙ
Επιτέλους!
Παιδιά, τρεις ώρες σας τηλεφωνούσα.
Ο Τσίρο έκανε τρεις ώρες για να κουρέψει το μαλλί.
Και δεν είναι πια κουλ.
Γύφτοι, δεν ξέρετε από μόδα.
Εσύ είσαι πιο γύφτος!
Έλα!
Έλα, κουνήσου!
Ανεβάστε μας.
Σαμπού!
Τι θέλει αυτός;
Φύγε από κει.
Εμπρός, βοηθήστε!
Έλα, Ρέτζιο!
Τελείωνε, Άντζελο.
Τα καταφέρνεις;
Αλέσα! Ανέβασέ με!
Χοντροκώλη!
Άντε, παιδιά. Βάλτε ένα χεράκι.
Πρέπει να σπρώξετε από κάτω.
Άντε, άντε.
Άντε, πάμε.
Έλα, θα τα καταφέρει.
Τους σκίσαμε!
Ήρεμα.
Έλα.
Εντάξει, θα το ανοίξω. Ηρέμησε.
Πρέπει να ελέγξω το σακίδιο.
Τα πανό είναι.
Πάμε.
Άντε, γαμώτο.
Πάνω τα χέρια σας.
Απάτσι.
Με πήρε τηλέφωνο μια κοπέλα και μου είπε να βγούμε.
Ήμουν τελείως κομμάτια. Έστειλα τον Ρέτζιο.
-Σοβαρά; -Να δω.
Κι αυτή όλη την ώρα με φώναζε με το όνομά του, "Ρόμπι, Ρόμπι".
Κι εγώ έλεγα "ναι".
Πόσες γυναίκες έχεις πηδήξει έτσι;
Τις κρατάμε στην οικογένεια.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια σου, Πεκένιο, αδερφέ.
-Τι λέει; -Καλά, εσύ;
Αστείο.
Φέρατε τις μπόμπες;
Ναι, είμαστε έτοιμοι.
Να ανάψω μία τώρα;
Γιατί πρέπει να μιλάς συνέχεια; Μάθε να το βουλώνεις.
Φρόνιμα. Θα σας πω εγώ πότε είναι ώρα.
Πότε θα μας πάρεις μαζί σε εκτός έδρας;
-Αν είστε φρόνιμοι... -Δεν είμαστε, το ξέρεις.
Να τα μάθεις και στον αδερφό σου αυτά. Τα λέμε αργότερα.
Γεια, Πεκένιο.
Αυτή είναι η κερκίδα μας.
-Φοβερός. -Σκέτο κτήνος.
Είμαστε οι Απάτσι.
Κάντε πέρα.
Τιμήστε τους φίλους μας.
Φωνάξτε για τους φίλους μας που δεν είναι εδώ σήμερα.
Τιμή στους αποκλεισμένους!
ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΟΥΣ
Γεια σου, Μακίντο.
Γεια σου, Σάντρο.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ Η ΑΝΕΡΓΙΑ
Όλα καλά;
Καλημέρα.
Η Νάπολι παίζει εντός έδρας, θέλει να κερδίσει πάλι.
Μπορούμε;
Καλημέρα.
...μ' ένα θαυμάσιο κοινό...
Ταυτότητες.
Πάλι ταυτότητες; Εκεί έχουμε κολλήσει; Να πάρει!
Ορίστε.
Τόσο χρόνο που περνάμε εδώ είναι λες και είμαστε συνάδελφοι.
Ρούσο Αλεσάντρο.
...ακόμα κι αν είναι σε διαφορετικό πρωτάθλημα,
ο γηπεδούχος θα παλέψει για τη νίκη,
ενώ οι Ατζούρι, πέντε μέρες πριν το τέλος, προσπαθούν...
34Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
ΠΑΛΙΑ ΑΠΑΤΣΙ
...οι Ατζούρι προηγούνται 3-0 και με ευκολία
κρατάνε το παιχνίδι...
Μαγιονέζα είναι αυτό;
Όχι, σολομός.
Αμέρικα! Θες να τους ξεφορτωθείς αυτούς τους δύο ή όχι;
Τι σκατά;
Άντε, φύγετε.
Ξεκουμπιστείτε.
Φύγετε.
-Τι έχεις εδώ; -Μικέλο, τι έκανα;
Δείχνεις τι μαλάκας είσαι.
Τώρα θ' ακούσεις.
Όλη την ώρα τού θυμώνεις.
-Άλλο ένα γκολ και κερδίζω το στοίχημα. -Θέλουμε δώρο, Μικελόνε.
-Θα σας πάω όλους για φαγητό. -Και φαγητό και δώρο.
Όχι μόνο φαγητό για να γλιτώσεις το δώρο.
Έγινε. Καλή σας μέρα.
Ακόμα εδώ είναι αυτοί;
Έρχεται, σκάσε.
Στάσου ν' ακούσω.
Θα έπρεπε να σας πετάξω έξω. Έχασα τους δύο πελάτες μου.
Δεν είπα τίποτα.
Εσύ κι εσύ ήσασταν.
Αμέρικα, τους σώσαμε τη ζωή.
Εμείς φταίμε που βάζεις αηδίες στα σάντουιτς;
Θα συνεχίσετε για πολύ ακόμα;
Θέλω τα 10 δολάρια.
Θα σου δώσω τα λεφτά, Αμέρικα, αλλά άσε με να ακούσω το ματς.
...μια άλλη δράση...
-Αν κερδίσω το στοίχημα... -Όχι.
Δεν γίνεται να το δούμε στην τηλεόραση καμιά φορά;
Ραδιόφωνο. Όχι στην τηλεόραση.
Άλλη γωνία, εδώ.
...περιμένοντας τα τελευταία τέσσερα παιχνίδια...
ο πρωταθλητής θα κριθεί στον τελευταίο αγώνα.
Πώς κι έχεις τα κλειδιά;
Ο θείος μου έκανε μια ανακαίνιση εδώ.
Μπείτε μέσα, γρήγορα.
Άντε γαμηθείτε, κωλο-Ναπολιτάνοι.
-Σάντρο. -Αντζόλε.
-Άνοιξε. -Ναι.
-Ανάθεμά το. -Σε έχω τσακίσει.
-Πού πας; -Τι σκατά; Το είδες αυτό;
-Άντε γαμήσου, τον κλάδεψες. -Δεν ξέρεις να παίζεις.
Μη με τσαντίζεις τώρα. Άντε.
Τέλος. Δεν παίζω άλλο. Πάμε να φάμε.
-Έλα, ξεκόλλα. -Δεν θέλω να παίξω άλλο.
-Να τελειώσουμε το ματς. -Σταμάτα.
-Μη θυμώνεις. -Φτάνει.
Πάμε να φάμε, Άντζελο. Φτάνει.
-Έλα τώρα, Σάντρο. Σταμάτα. -Όχι.
-Σάντρο. -Όχι.
-Έλα να το τελειώσουμε. -Τι να τελειώσουμε; Έξι μηδέν είναι.
Έλα.
Σάντρο!
Έλα, Σάντρο, μην τσαντίζεσαι. Έλα εδώ.
Όλη την ώρα με ένα χειριστήριο στο χέρι είσαι. Κοπέλα δεν έχεις;
Έχω γκόμενες παντού. Το μισό σχολείο με θέλει.
Εσύ δεν έχεις ποτέ γυναίκα, Σάντρο.
"Το μισό σχολείο"; Πας και σχολείο τώρα;
Ναι, σχολείο μπάφου. Το ξέρεις;
Σκάσε.
Τι φτιάχνεις, Σάντρο;
-Σπαγγέτι με λάδι και σκόρδο. Έτοιμο. -Αμάν.
Σπαγγέτι, λάδι και σκόρδο;
Ποιος ξέρει τι με ταΐζεις.
Τι είναι αυτά που λες; Έλα να δεις σπαγγέτι που έφτιαξα.
Μυρίζει ωραία, Αντζόλε.
-Τουλάχιστον βάλε λίγο τυρί. -Δεν μπαίνει τυρί σ' αυτό το πιάτο.
Με τίποτα.
Τυρί στα μακαρόνια με λάδι και σκόρδο. Με τίποτα!
Αρνούμαι να σ' το δώσω.
Το πολύ να το κάναμε "αχιβάδες στο πόδι".
Τι είναι αυτό;
Όταν ρίχνεις πολύ μαϊντανό από πάνω
και νομίζεις ότι τρως σπαγγέτι με αχιβάδες.
Το κάνανε παλιά, που ο κόσμος δεν είχε λεφτά.
Η μαμά μου μαγείρευε έτσι.
-Καλή όρεξη. -Επίσης, Αντζόλε.
Που λες, ήταν φανταστικά σήμερα στο παιχνίδι.
Πήγαμε μερικοί κάτω από το πέταλο της Μπρέσια
και πετάξαμε μπόμπες. Έπρεπε να τους έβλεπες.
Έτρεχαν εδώ κι εκεί σαν τα μυρμήγκια.
Μπόμπες, Άντζελο;
Μπόμπες έχεις στο κεφάλι σου.
Τι κάνεις;
Τίποτα. Ήθελα μια γουλιά.
Ρώτα, τότε.
Σάντρο, να πιώ μια γουλιά;
Τώρα πιες.
-Ευχαριστώ, Σάντρο. -Παρακαλώ.
Πού το κονόμησες αυτό;
Κοίτα εδώ.
Το βρήκες σε κάνα πάρτι;
Αν σου το ρίξω στη μούρη, θα σου σπάσω το κεφάλι.
Κάποιος μου το έδωσε.
Μάλιστα.
Όταν πάω εκεί, θα τους πω...
-Να το καπνίσουν να τους πεις. -Μόνο δυο τζούρες.
-Είναι τελείως κομμάτια. -Άντε γαμήσου, Αντζόλε.
Προσέξτε τις γραμμές.
Χοντροκώλη.
Τι σκατά έκανες εδώ, μαλάκα;
Μαέστρο.
Θες να σε διώξω;
-Φέρ' το μου. -Τι κάνουν;
Σου αξίζει σφαλιάρα.
Τώρα είπα να προσέχετε τις γραμμές.
Άκουσες;
Μ' άκουσες;
Γκαμπιά.
Είσαι πολύ μαλάκας.
Χαλάρωσε λίγο.
-Με τσαντίζει! -Τι σε τσαντίζει; Πιες κάνα μπάφο.
Φιορέλι.
Σ' τα εξηγήσαμε. Θες να μάθεις ή όχι;
Οι γραμμές να 'ναι ίσιες.
Παιδιά, υπάρχει καθόλου άσπρη μπογιά;
Ναι, εδώ.
Διόρθωσέ το.
Βλέπεις;
Εύκολο.
Κοίτα εδώ τον Άντζελο.
Είδες τι καλό χέρι έχει;
Αύριο έλα σπίτι μου να μου βάψεις το μπάνιο.
Φιόρε, κούκλε.
Πρέπει να χαλαρώσεις και να μένεις ήρεμος.
Να μη με ενοχλούνε, τότε.
Παιδιά είναι και μαθαίνουν. Άντε.
Μοϊκανέ.
Δώσε μου λίγο τη μηχανή σου, να πάω πετώντας στο Ποντιτσέλι.
Παιδιά, δεν έχετε σπίτι να πάτε;
Μας παίρνεις εσύ σπίτι σου;
Μια ζωή μέσα στα πόδια μας.
"Να κάψουμε την πρωτεύουσα".
Τι είναι τούτο;
Πεκένιο, χάζεψες μήπως;
Το πανό είναι. Τι τρέχει;
Το πανό; Χωρίς την έγκριση του συνδέσμου; Σοβαρά τώρα;
-Τώρα έγινε. -Σκάσε εσύ.
Το αποφασίσαμε στο γήπεδο.
-Εσείς; Και ποιοι μαλάκες είστε εσείς; -Ναι.
Εμείς ιδρύσαμε τον σύνδεσμο.
Εμάς έχουν αποκλείσει από το γήπεδο. Η απόφαση είναι δική μας.
Μπαρά, άμα περιμέναμε εσένα για κάθε απόφαση που παίρνουμε,
θα γερνούσαμε.
Να τος κι ο άλλος.
Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται όταν είναι όλοι παρόντες.
Το ξέρετε αυτό.
Όπως και να έχει, δεν θα έχει οπαδούς εκτός έδρας στη Ρώμη.
Σάντρο, δεν μας νοιάζει. Θα πάμε έτσι κι αλλιώς.
Εσύ μας το έμαθες αυτό.
Είναι η τελευταία ευκαιρία. Θες να μείνουμε εδώ σαν βλάκες;
Μάλλον δεν κατάλαβες, αδερφέ.
Ακούστε με.
Κανείς δεν θα πάει στη Ρώμη.
Κανείς δεν έχει άδεια να πάει στη Ρώμη.
Η συζήτηση σταματάει εδώ. Τελεία και παύλα.
Και τώρα βγάλτε αυτήν τη μαλακία από τον τοίχο.
Έλα εδώ εσύ.
Μακίντο, μαλάκας είσαι κι εσύ, όμως.
-Έλα να το κατεβάσουμε. -Πού να το ξέρω, δηλαδή;
Και τι έκανες εδώ;
Γιατί μπλέκεσαι μ' αυτές τις αηδίες;
Πρέπει να σκεφτόμαστε πριν κάνουμε κάτι...
Σάντρο, πού πάμε;
-Είναι έκπληξη, μην ανησυχείς. -Τρεις ώρες περπατάμε.
Τι είναι εδώ, Σάντρο;
Άντζελο;
Αντζόλε, πού είσαι;
Εδώ είμαι, Σάντρο.
Τι σκατά κάνεις εκεί πάνω; Κατέβα να με βοηθήσεις.
Έρχομαι.
Άντζελο, πάρε το σεντόνι και βάλ' το εκεί.
Αν λερωθεί το πανό θα θυμώσει ο Μπαράμπα.
Τη χρονιά με την Αταλάντα έπεσε τόσο ξύλο
που έφαγα και μαχαιριά.
Έχω ακόμα την ουλή.
Αηδία.
Λίγους μήνες μετά,
έστειλε μήνυμα ένας από τους αρχηγούς τους.
Μας καλούσε σε ένα πάρτι της Αταλάντα.
Κάνουν κάθε χρόνο αυτό το πάρτι
και το μήνυμα έλεγε:
"Είναι τιμή μας να υποδεχτούμε τους αντιπάλους μας τους Ναπολιτάνους".
Ρίξαμε πολύ γέλιο. Είμαστε εχθροί και μας καλούνε σε πάρτι;
Τρελοί ήταν;
Μαζευτήκαμε καμιά δεκαριά.
Ήταν ο Μπαράμπα,
ο Μάκιντος, ο Ναν και ο αδερφός σου, ο Σασά.
Πήγαμε με δύο αμάξια
και φτάσαμε εκεί.
Αντζόλε, όταν φτάσαμε εκεί,
ήταν η απόλυτη τρέλα. Χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούσαν.
Δακρυγόνα, καπνογόνα. Ακόμα κι ένα τανκ.
Τανκ;
Ναι, Αντζόλε. Είναι πιο τρελοί από μας.
Τέλος πάντων, κάτσαμε σε μια γωνιά, πολύ επιφυλακτικοί,
έτοιμοι για ξύλο με το παραμικρό.
Ήμασταν έτοιμοι για όλα.
Είχαμε λοστούς, αλυσίδες...
Και τότε εμφανίζονται δύο τύποι από το Μπέργκαμο και λένε:
"Σιγά, Νάπολι, χαλάρωσε λίγο. Πιες καμιά μπίρα".
Με την αστεία την προφορά τους.
Κοιταχτήκαμε μεταξύ μας.
Τι να κάνουμε;
Αποφασίσαμε να πιούμε μια μπίρα και δεύτερη και τρίτη, και 15 λεπτά μετά,
ήμασταν όλοι τύφλα.
Ο Μπαράμπα χόρευε και έχυνε μπίρες στο κεφάλι του.
Ο Ναν παρίστανε τον δάσκαλο χορού, ο Μάκιντος την έπεφτε σε όλες τις κοπέλες.
Αποφάσισαν να μας πάνε σε ντίσκο. Πάμε στην ντίσκο
και συνεχίζουμε να πίνουμε.
Ήμασταν τόσο τύφλα που αρχίσαμε να αγκαλιαζόμαστε σαν αδερφούλες.
Κι εκεί κατάλαβα ότι μεταξύ Νάπολης και Μπέργκαμο,
Βορρά και Νότου, κατά βάθος είμαστε όλοι ίδιοι.
Βγήκαμε έξω και αρχίσαμε να περπατάμε.
Βλέπω έναν τύπο και σκέφτομαι ότι κάπου τον ξέρω.
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
-Συνειδητοποιώ ποιος είναι. -Ποιος;
-Αυτός που με μαχαίρωσε. -Σοβαρά;
Του έριξα μια κουτουλιά κι έπεσε ξερός.
Μόλις με είδαν και οι άλλοι, άρχισε ο Μπαράμπα να τους χτυπάει
και έπιαναν τόπο τα χτυπήματά του.
-Ο Μικελόνε είναι γίγαντας. -Το φαντάζομαι.
Τους σήκωνε σαν να ήταν κούκλες και τους πέταγε κάτω.
Το καλύτερο ήταν ο αδερφός σου, ο Σασά, που ήταν σαν χέλι όταν έπαιζε ξύλο.
Γιατί ήταν τόσο αδύνατος.
Μπαμ, μπαμ, μπαμ, βαράγαμε. Στο τέλος, αν και μεθυσμένοι,
τους τσακίσαμε όλους.
Συγγνώμη, πρέπει να φύγω.
Να φύγεις;
Πού πας;
Πρέπει να φύγω.
Είσαι μεγάλη τσούλα.
Άντε ψόφα.
Δεν μπορείς να μ' αφήνεις έτσι.
Θα δούμε μαζί το παιχνίδι;
-Όχι, δουλεύω την Κυριακή, δεν μπορώ. -Πάρε ρεπό.
Μπες μέσα στο σπίτι.
-Μαμά, τι θες; -Μπες στο σπίτι, είπα.
Τι θες;
-Μιλάω, δεν βλέπεις; -Όχι, δεν βλέπω. Πήγαινε.
Πήγαινε σπίτι, Άντζελο.
-Αντίο, Σάντρο. -Αντίο, Αντζόλε.
Ακόμα ενοχλείς τον γιο μου;
Στεφά, να τον προστατέψω θέλω.
Έχεις δει τα μούτρα σου;
Νομίζεις ότι έχεις τίποτα να τον διδάξεις;
Ο ένας μου γιος σκοτώθηκε εξαιτίας σου.
Δεν θέλω να σε ξαναδώ. Φύγε.
Δίνε του.
ΑΠΑΤΣΙ
Πιο ήρεμα, θα σπάσεις το κρεβάτι.
Λίγο ακόμα, τελειώνω.
Εσύ δεν τελείωσες. Συγγνώμη.
Ναι, τελείωσα πριν. Δεν το κατάλαβες;
Ναι, νομίζω ότι ξέρω πότε.
Τι τατουάζ είναι αυτό εδώ;
Αυτό;
Μια σαύρα ρετρό.
Δεν είναι πια της μόδας.
Θες να πούμε για τα δικά μου;
Ποιο;
Κοίτα εδώ.
Τι είναι;
Υποτίθεται ότι θα ήταν δύο δελφίνια, αλλά μοιάζουν με παστές σαρδέλες.
Τι έπαθες;
Συγγνώμη, δεν το έχω συνηθίσει.
Το ποιο;
Να βλέπεις έναν κώλο;
Χαζομάρες.
Που τα έκανες όλα εσύ.
Καμιά φορά, πρέπει να ακολουθείς το ένστικτό σου.
Τι κάνεις; Φεύγεις;
Ναι.
Κάτσε λίγο, να πιούμε άλλον έναν μπάφο.
Όχι, κοίτα, δεν είναι ανάγκη να το λες αυτό.
Καλά, μα...
Κοίτα, θα έμενα αν ήταν στο χέρι μου.
Μα...
Είναι ο γιος μου στο σπίτι.
Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω κομμάτια, ξέρεις τώρα.
Ναι, εντάξει.
Τι θα κάνουμε; Να σου τηλεφωνήσω;
Εντάξει.
Τα λέμε.
Ναι;
Είμαι μέλος στα λουτρά.
-Εντάξει. -Γεια.
Γεια.
-Γεια, Πέπε. -Γεια. Όλα καλά;
-Ναι. -Γεια, Μάκιντος.
Δεν γράφει το στυλό! Τι αστυνομικό τμήμα είναι αυτό;
Χαρτί τουαλέτας σας δίνουν, τουλάχιστον;
Όχι, το φέρνουμε από το σπίτι.
Έπρεπε να το περιμένω.
35η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
Μπάτμαν, Περαστόρ.
Μπαριλιμπισουκσέ...
Δεν θα πάρει πέντε λεπτά αυτό! Τι κάνουμε εδώ πέρα;
Να το ολοκληρώσουμε.
-Αλήθεια; -Ναι.
Εντάξει, τελειώσαμε.
Μπιουσμπαϊσπόρ, Ντιαμπλαμσπόρ, Άντερ...
-"Ασπόρ"; Χωρίς "τ" στο τέλος; -Όχι, χωρίς.
Είναι δυνατό; Δέκα άτομα
και δεν μαζέψαμε 50 ευρώ να πάμε Φλορεντία;
Άλλη φορά θα κάνουμε ληστεία.
Άκου εκεί!
Το πολύ να κλέψεις κάνα μπακάλικο.
Να πάρεις δύο μοτσαρέλες και τέσσερις φέτες ζαμπόν.
Σκάσε, θα σε δείρω.
Ναι, πρόσεχε.
Θα σε δείρει.
Παιδιά! Σκάστε!
Τι θέλει; Φύγετε από δω.
Φύγετε από δω πέρα.
-Τρελάθηκε αυτός. -Πήρε τη στέκα.
...η φάση είναι γρήγορη, ξαφνική...
Σούταρε, σούταρε!
...και γκολ!
Απίστευτο! Δύο λεπτά πριν τη λήξη...
...κόρνερ. Οι Ατζούρι προηγούνται.
Μια κροτίδα σόκαρε τους πάντες, ακόμα κι εδώ στον ραδιοθάλαμο,
από την πλευρά των γηπεδούχων, καθώς και δακρυγόνα.
Οι οπαδοί της Νάπολι μπορεί να αποκλειστούν τώρα.
Κρίμα, γιατί οι Ατζούρι έχουν τώρα εύκολα ματς.
Και βλέπουμε επίσης
ένα πολύ κακό πανό, "Να κάψουμε την πρωτεύουσα".
Το βλέπουμε. Είναι εντελώς ανάρμοστο,
πραγματικά ανεξήγητο.
-Γεια. -Τέρι.
Συγγνώμη.
Εσύ εδώ;
-Κι εσύ το ίδιο. -Ναι, αλλά εγώ δουλεύω εγώ.
Το ξέρω.
Εντάξει, κοίτα. Πάω να πλυθώ λίγο.
Φεύγεις κιόλας;
Δηλαδή...
-Τι άλλο να κάνω; -Ήθελα να σου ζητήσω... Να σε καλέσω...
Σπίτι σου;
Όχι! Κάπου έξω. Για φαγητό.
Είναι ένα μαγαζί εδώ κοντά
που έχει πολύ ωραίο ψάρι.
-Αλήθεια; -Ναι, πάω συχνά. Είναι φίλοι μου.
Έχει φρέσκο ψάρι.
Τι λες; Αργότερα ίσως; Τελειώνω σε λίγο.
Αν δεν έχεις κανονίσει τίποτα και το κάνεις κέφι.
Εντάξει, πάω να κάνω ένα ντους τώρα.
Άρα...
Να σε περιμένω; Σε λίγο;
Σε προειδοποιώ. Χρησιμοποιούν μόνο πλαστικά πιάτα.
Εντάξει, κατάλαβα.
-Είναι πολύ καλό, όμως. -Καλό, ωραία.
Έχουν κάτι αχιβάδες απίθανες.
Σ' αρέσουν οι αχιβάδες;
Αν μ' αρέσουν οι αχιβάδες;
Άντε από κει.
Τέρι, με συγχωρείς ένα λεπτό.
-Τι; -Ένα λεπτάκι.
Φυσικά.
Τι σκατά κάνετε εδώ πέρα;
Τι σκατά να κάνουμε; Πρέπει να φύγουμε αμέσως.
Πού να πάμε, Μπαρά;
Δεν άκουσες τι έγινε στη Φλορεντία;
Άκουσα.
Πρέπει να πάμε να τους σπάσουμε στο ξύλο.
Καλά, θα μιλήσω στον Πεκένιο.
Θα μιλήσεις στον Πεκένιο; Τι σκατά θα του πεις του Πεκένιο;
-Πες μου τι τρέχει. -Τίποτα.
-Όλα καλά. -Τίποτα;
Δεν νοιάζεσαι για τον σύνδεσμο. Το μυαλό σου είναι αλλού.
Αδερφέ μου, Μοϊκανέ. Τι είναι;
Καλά είμαι, Μπαράμπα. Μην ανησυχείς.
Ωραία, αν είσαι καλά, πρέπει να φύγουμε τώρα.
Πρέπει να πάμε μαζί, όπως πάντα.
Πες μου κάτι.
Εγώ, αυτοί εδώ. Χωρίς εσένα, πού θα πάμε;
Είσαι ο Μοϊκανός ή όχι;
Καλά, περιμένετε.
Τι;
-Τίποτα. -Άλλη φορά;
Ναι, πρέπει να το αναβάλουμε.
Εντάξει.
-Συγγνώμη. -Μη σκας.
-Όλα καλά; -Ναι.
-Καλή διασκέδαση. -Ναι, καλά.
-Γεια. -Γεια.
Άντε, πάμε.
Ελάτε.
Ξύπνα.
Ξύπνα, φτάσαμε.
Έχω πονοκέφαλο.
Έλα, Γκαμπιά. Κοίτα, κοιμούνται όλοι.
Ξυπνήστε, παιδιά. Άντε.
Άντε, είμαστε στη Νάπολη. Ξυπνήστε.
Ελάτε.
Άντε, ξύπνα, γαμώτο! Πρέπει να σηκωθείτε.
Το χρώμα της καρδιάς μου είναι λευκό και μπλε
Αμάν αυτός ο τύπος.
Γεννήθηκα για να σε υποστηρίζω
Κόντρα σε νόμους, αποκλεισμούς και καταπίεση
Κοίτα εδώ, τι μουνάρα!
Ποια είναι; ΝάνσιΠ2003. Παλιό είναι.
Ξέρεις γιατί τη λένε ΝάνσιΠ; Ξέρεις τι σημαίνει το "Π";
Πίπα.
Θα ρωτήσω αν το "Π" είναι από το "πίπα".
Ναι, ρώτα την.
Το "Πι"...
βγαίνει από το...";
Οπαδοί της Ρόμα, βρομιάρηδες.
Ήρεμα, παιδιά, ήρεμα.
Είδατε τι κάναμε στη Φλορεντία;
Ναι;
Στη Ρώμη πρέπει να είμαστε χίλιες φορές χειρότεροι.
Η πρωτεύουσα!
Να κάψουμε την πρωτεύουσα.
Η πρωτεύουσα!
Να κάψουμε την πρωτεύουσα.
Η πρωτεύουσα!
-Να κάψουμε την πρωτεύουσα. -Πιο δυνατά!
Η πρωτεύουσα!
Να κάψουμε την πρωτεύουσα.
Ήσυχα, παιδιά.
Ήρεμα.
Σάντρο.
Ήρεμα.
Ψυχραιμία, παιδιά.
Χαλαρώστε.
Μπαράμπα.
Κατέβα από κει.
Κατέβα.
Κατέβα, μαλάκα.
Ένα λεπτό.
Κατέβα.
Βλέπω ότι πανηγυρίζετε.
Μπράβο σας.
Δηλαδή, τελικά έχετε αρχίδια.
Τι σκατά ήταν αυτό;
Έχετε και το θράσος να έρχεστε και να πανηγυρίζετε;
Έπειτα από ό,τι κάνατε στη Φλορεντία;
Τι; Τώρα δεν έχετε τι να πείτε;
Το πανό, τα καπνογόνα...
Και ο σύνδεσμος δεν είχε ιδέα για όλα αυτά.
Έλα, Σάντρο.
Βούλωσ' το, Γκαμπιά. Βούλωσέ το.
Είναι εδώ άνθρωποι που δίνουν το αίμα τους 30 χρόνια τώρα.
Έχουν δώσει όλη τους τη ζωή.
Ψυχή και σώμα.
Γιατί πιστεύουν σ' αυτό όπως στην Παναγία.
Κάναμε συναντήσεις επί συναντήσεων για να αποφασίσουμε.
Για να μη μας χρησιμοποιούν.
Για να μη μας βάζουν ταμπέλες.
Και τι πάτε και κάνετε σήμερα; Τι;
Τα πετάτε όλα στα σκουπίδια.
Τι σκατά; Μυαλό δεν έχετε καθόλου;
Σκεφτείτε!
Οι αποφάσεις είναι ομαδικές.
Γιατί ένας Ούλτρα μόνος του δεν αξίζει μία.
Εσύ δεν αξίζεις μία.
Εσύ δεν είσαι τίποτα.
Εγώ δεν είμαι τίποτα.
Ναι, μόνος μου δεν είμαι τίποτα.
Μα όταν είμαι μαζί σας...
Όταν είμαι μαζί με όλους σας, τότε νιώθω αληθινός Απάτσι.
Αυτή είναι η διαφορά.
Ο σύνδεσμος!
Καταλάβατε ή όχι;
Σας έφαγε η γάτα τη γλώσσα;
Πάμε, Μακίντο.
Θέλω να δω τα χέρια σας.
Πήγα στη Μοζαμβίκη.
Και έγδαρα το δάχτυλό μου.
Και κακοφόρμισε.
Κι έπρεπε να το ακρωτηριάσω.
Δάχτυλο.
-Πόδι. -Πόδι.
Θες να χορέψεις σάμπα;
Σερβιτόρε;
-Σερβιτόρε; -Τι μαλάκας είσαι!
Ορίστε.
-Ευχαριστώ, Σάντρο. -Να το πάρω αυτό.
Γαμώτο, η μπλούζα μου! Κοίτα εδώ.
Ούτε μπουκιά.
-Τι έκανες εκεί; -Τι να κάνω;
Πενήντα χρονών άνθρωπος και δεν μπορείς να φας ένα κεμπάπ.
-Εντάξει, θα βγει. -Αρκεί να μη λερωθεί αυτό.
Ήσουν φοβερός.
Ναι, φοβερός.
Κάποτε.
Πριν από 20 χρόνια.
Τι κάνω;
Κι εγώ είμαι που δεν μπορώ να φάω ένα κεμπάπ.
Λε, είσαι μόνος σου εκεί;
-Έλα εδώ. -Περνάς καλά;
Έλα.
Εδώ που λαμπυρίζει η θάλασσα
Μακίντο, πάρε με.
Και ο άνεμος φυσάει δυνατά
Στην παλιά βεράντα Με θέα τον κόλπο του Σορέντο
-Έχει τον αναπτήρα. -Αμάν.
Απίστευτοι είστε. Χαλαρώστε λίγο.
Έχω δικό μου.
Άχρηστος είναι ο Μάκιντος.
Τώρα καταλαβαίνω.
Πότε θα ξαναπάμε για βουτιά;
Σε λίγο.
Δεν κάνει τίποτα αυτή η φούντα.
Έφαγες το φαΐ σου, μικρούλη;
Ορίστε, Μπαρά. Να μαγειρέψεις στρείδια απόψε.
-Γιατί δεν τα φτιάχνεις εσύ; -Θα βγω απόψε.
Με εκείνη από τα λουτρά;
Ερωτεύτηκε ο Μοϊκανός.
Σ' αγαπάω πολύ
Άντε γαμηθείτε.
Πάρα πολύ σ' αγαπάω
Είναι ένας δεσμός τώρα
Κοίτα τον αδερφό σου.
Πώς γίνεται αυτό; Είστε ολόιδιοι, αυτός πηδάει κι εσύ όχι.
Δεν έχεις πηδήξει ποτέ. Φάε τις πατάτες σου.
-Γεια, Παπερί. -Γεια σας, παιδιά.
Ο Άντζελο;
Δεν έχει εμφανιστεί ακόμα.
Άντζελο;
-Άντζελο; -Αντζόλε;
Με φωνάζουν οι φίλοι μου.
Άντζελο!
Κάτσε, μωρό μου. Φωνάζουν οι φίλοι μου.
-Αντζόλε! -Συνέχεια το κάνει αυτό.
Τι σκατά θέλετε;
Κουνήσου. Μαλακία βαράς;
Άντε, έλα. Φεύγουμε.
-Τι κάνεις; -Άντε στους ηλίθιους φίλους σου.
-Έλα τώρα! Σοβαρά; -Άντε χάσου.
Κατεβαίνω σε πέντε λεπτά.
Κοίτα να σκουπιστείς καλά.
Λοιπόν;
Μαμά, πάω έξω.
Μην αργήσεις.
Γεια, Σαμπού.
Καλημέρα, παιδιά.
Γεια, Σαμπού. Καλά;
-Αδερφέ. -Γεια, Σαμπού.
Παιδιά.
Προσοχή, παρακαλώ. Ελάτε εδώ.
Ελάτε, ελάτε εδώ.
Πρώτα από όλα, σας ευχαριστώ όλους.
Γιατί το ότι βρίσκεστε εδώ
σημαίνει ότι σκέφτεστε όπως εμείς και ότι έχουμε την ίδια νοοτροπία.
Θέλω να κάνω μια πρόποση.
Στους Απάτσι.
Που δυστυχώς αποσύρονται.
-Στους Απάτσι. -Στους Απάτσι.
Δεν είναι μέρα χαράς για μένα.
Γιατί μεγάλωσα με τους Απάτσι.
Μου έμαθαν τα πάντα, ήταν σαν οικογένειά μου.
Μα όπως σε όλες τις οικογένειες,
έρχεται η στιγμή που το παιδί φεύγει από το σπίτι.
Δεν γίνεται να χάσουμε τα ματς εκτός έδρας, παιδιά.
Ιδίως φέτος, που έχουμε ελπίδα για το πρωτάθλημα.
Είμαστε Ούλτρας!
Είμαστε σαν στρατός,
που υπερασπίζεται τη σημαία του,
την πίστη του, την πόλη του.
Δεν φοβηθήκαμε ποτέ κανέναν και τίποτα.
Και κανείς δεν μπορεί να μας λέει τι να κάνουμε.
Γιατί είναι στ' αρχίδια μας όλα.
Σήμερα μάθαμε ότι το ματς της Ρώμης θα γίνει κεκλεισμένων των θυρών.
-Ξέρετε τι θα πει αυτό; -Φοβούνται.
Μπράβο. Έχουν χεστεί πάνω τους.
Θα πάμε στη Ρώμη.
Και θα πάμε με τον νέο σύνδεσμο που γεννιέται σήμερα.
Ελάτε, παιδιά!
Ακούστε με τώρα.
Ελάτε, θέλω να σας βλέπω όλους.
Το κράτος πέρασε έναν νόμο
Και να τι λέει στον μπάτσο
Μόλις...
Μόλις συναντήσεις τιφόζο
Να τον συλλάβεις και να τον φέρεις εδώ
Μόλις φτάνει στο τμήμα
Ο μπάτσος θα έπρεπε να τρέμει
Ο νόμος δεν μας τρομάζει
Το κράτος δεν μας σταματάει
Δεν πρόκειται να σταματήσουμε
Του Ούλτρα η ζωή, το ξέρουν όλοι
Δύο νόμους μόνο γνωρίζει
Συνέπεια και ψυχολογία
Δεν έχεις πάει ποτέ στην Ίσκια;
Όχι, δεν έχω πάει.
Μα πώς γίνεται; Είναι πανέμορφη.
Δεν έχω πάει. Πάντα πήγαινα στην Προτσίντα.
Μια Ναπολιτάνα που δεν ξέρει την Ίσκια.
-Δεν ξέρω. -Συγγνώμη.
Είσαι ο Μοϊκανός;
Όχι, κάνετε λάθος.
Μα πώς όχι; Μας τραβάς μια φωτογραφία; Έλα κι εσύ.
Άκου, τρώμε τώρα. Όχι φωτογραφίες. Πάρε το τηλέφωνο.
Έλα τώρα, μια φωτογραφία είναι. Τι κοστίζει; Δύο λεπτά.
Έλα, πάρ' το πίσω. Όχι φωτογραφίες, είπα.
Τι ζήτησα, αδερφέ;
Μια κωλοφωτογραφία.
Πάρε το γαμοτηλέφωνό σου και φύγε καλύτερα.
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Κανένας δεν είσαι.
Παρελθόν είσαι.
Ένας κωλόγερος είσαι.
Θες να σου ανοίξω το κεφάλι, μαλάκα;
-Γαμώτο, θα σε βάλω να το φας. -Κοίτα τον.
Έχει όπλο.
Έχουμε παιδιά εδώ.
Πάρε κι εσύ ένα.
-Έχουμε παιδιά εδώ. -Αν έχεις κότσια.
-Όποτε θες. -Θα σας ανοίξω τα κεφάλια.
-Άντε. -Παλιομαλάκα.
Φύγε από δω, άσε μας να κάνουμε τη δουλειά μας.
Τέρι, λυπάμαι. Πραγματικά λυπάμαι.
Πήγαινα στο γήπεδο παλιότερα.
Ήμουν σε έναν σύνδεσμο οπαδών. Η ιστορία μου είναι λίγο περίεργη.
Και;
Δεν με νοιάζει.
Σε ρώτησα εγώ ποιος είσαι;
Σε ρώτησα τι κάνεις;
-Δεν νομίζω. -Όχι.
Δεν ξέρω αν το πρόσεξες, αλλά πηδηχτήκαμε χωρίς να συστηθούμε.
Δεν χρειάζεται να βγαίνουμε για φαγητό.
Κράτα τες για πάρτη σου αυτές τις αηδίες.
Σου υπόσχομαι ότι θα σε πείσω να με συγχωρέσεις.
Άντε γαμήσου.
Μη θυμώνεις γιατί σε ασχημαίνει.
Έλα, χαμογέλα μου.
Μ' αγαπάς;
Όχι;
Δεν με αγαπάς;
Όχι;
Μου 'ρχεται να σε φάω.
Γιατί έχεις τέτοια επίδραση πάνω μου;
ΤΟΡΕΓΚΑΒΕΤΑ
Πρέπει να φύγεις!
Είμαι τελείως κομμάτια. Έλιωσα. Φτάνει.
Ποιος θα οδηγήσει το σκούτερ τώρα;
Θα μας μαζέψουν.
Για δείτε ποιος ήρθε.
Χοντροκώλη! Σε χάσαμε.
Να γιατί δεν τον βρίσκαμε.
Είναι τελείως λιώμα.
Τι είναι αυτό;
-Ηρέμησε. -Ήρεμα.
Τι σαματάς είναι αυτός;
Γαμώτο μου.
Τι έκανες;
-Έλα, πάρε. -Όχι, φτάνει. Τελείωσα.
-Όλα καλά, παιδιά; -Ναι.
Είστε έτοιμοι;
Πριν πάμε στη Ρώμη, πρέπει να φτιάξουμε ένα πανό.
Εννοείται.
Κανένα πρόβλημα, έχουμε τον ζωγράφο εδώ.
Να σοβαρευτούμε λίγο, παιδιά. Ακούστε με.
Η Ρώμη δεν θα είναι εκδρομούλα.
Να μάθουν όλοι πως οι Ούλτρας επέστρεψαν.
Πρέπει να φοβηθούν. Να φοβηθούν πραγματικά.
Πρέπει να το κάνουμε για τον αδερφό σου.
Γιατί δεν τον ξεχνάω τον Σασά, Αντζόλε.
Τι σκατά ξέρεις για τον αδερφό μου;
Όπα, τι τρέχει;
Προσβλήθηκες;
Μιλάς για πανό και τέτοια. Ποιος λέει ότι θα έρθουμε μαζί σου;
Τι; Προτιμάς να μείνεις με τους γέρους;
Οι Απάτσι είναι η ιστορία των Ούλτρας.
Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχες. Το ξέρεις;
Ναι, η ιστορία.
Νόμιζα ότι είχατε αρχίδια.
Αλλά είστε παιδάκια ακόμα.
Φύγετε από δω!
Ένα τσούρμο παιδάκια. Φύγετε.
Έξω!
Από δω.
-Πού πας; -Ελάτε.
Φιόρε, έλα. Τι κάνεις;
Κουνήσου! Έλα!
Το κωλοτηλέφωνο.
Χοντροκώλη! Έλα δω!
Τίποτα δεν βλέπω.
Εντάξει.
Παιδιά, έχετε άλλο μπάφο;
Μπάφο; Όλοι κομμάτια είμαστε.
Κοίτα τον Χοντροκώλη. Σαν τον Μπάρι Γουάιτ είναι.
-Χοντροκώλη, τραβάς και φωτογραφίες; -Σκάστε.
Ο χοντρός δεν χωράει στην οθόνη.
Είσαι έγκυος; Σε ποιον μήνα είσαι;
Παιδιά, το πανό είναι πολύ ωραίο.
Αν πάμε αυτό το πανό στη Ρώμη, θα τους τη σπάσουμε πολύ.
Θα μας πάρουν τα κεφάλια αν το δουν αυτό το πανό.
-Μα δεν μπορούμε να πάμε Ρώμη. -Πρέπει να πάμε.
Στάσου, γιατί δεν μπορούμε να πάμε;
Αν δεν πάει ο σύνδεσμος, δεν μπορούμε να πάμε μόνοι μας.
Ποιος σύνδεσμος; Πρέπει να δείξουμε στον Γκαμπιάνο
και στους άλλους τι αξίζουμε. Δεν είδες πώς μας φέρθηκαν;
Παιδιά, το πανό!
Το πανό!
Τι έκανες, Χοντροκώλη;
-Ρε Χοντροκώλη! -Τι σκατά;
Μια φωτογραφία ήθελα.
Τι φωτογραφία;
Μπορώ να ρωτήσω κάτι χαζό;
Για ματς που είναι κεκλεισμένων των θυρών, γιατί υπογράφουμε;
-Άντε, υπόγραψε. -Γραφειοκρατία, έτσι;
...2-0 για τους γηπεδούχους, αλλάζοντας το αποτέλεσμα...
36η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
Ρέτζιο, είναι λάθος αυτό εδώ.
-Τι λες; Καλό είναι. -Το είδα. Είναι λάθος τα χρώματα.
Θα σου δείξω.
Κοίτα.
Αντζόλε, έλα να δεις. Έχει δίκιο.
Παιδιά, ελάτε να δείτε.
Κοιτάξτε εδώ τα χρώματα.
Είναι λάθος.
Είναι μπλε απέξω και άσπρα μέσα.
Τι κάναμε, ρε παιδιά;
-Όντως. -Σας το είπα ότι χάνουμε την ώρα μας.
Ηλίθιε, θα τις φας.
Ήρεμα.
Σταθείτε. Ήρεμα.
-Θα τον σκοτώσω! -Ηρέμησε!
Τι κάνεις, ηλίθιε;
Είναι ώρα να μιλήσουμε στον Σάντρο.
Να πάει αυτός ο μαλάκας.
Θα τον σκοτώσουν! Δεν μπορεί να πάει!
Είναι φίλος σου ο Σάντρο, θα τα βρείτε.
Να φανώ εγώ ηλίθιος λόγω του μαλάκα;
Αυτό σε νοιάζει τώρα;
Μαλακιζόμαστε τόση ώρα επειδή κωλώνεις;
Αντζόλε, γίνε άντρας.
Άντε ψόφα.
Παιδιά, ήρθαμε και σήμερα να σας δείξουμε ότι οι αποκλεισμένοι είναι εδώ.
Ακόμα κι αν πρέπει να υπογράφουμε στο αστυνομικό τμήμα.
Είμαστε εδώ.
Ακόμα κι αν το ματς γίνεται κεκλεισμένων των θυρών, εξαιτίας κάποιου μαλάκα.
Οι αληθινοί Απάτσι είναι εδώ. Είμαστε εμείς.
Οι σκληροπυρηνικοί.
Να πάνε να γαμηθούν όσοι μας εγκαταλείπουν στην πορεία.
Δεν ακολουθούμε τη μόδα.
Δεν είμαστε όχλος.
Απάτσι σημαίνει και κάτι άλλο.
Είμαστε Ούλτρας από αγάπη.
-Άντε, Αμέρικα, άνοιξέ το. -Μικέλο, βάλε το πανό κάτω.
-Δεν θα έρθεις, Μοϊκανέ; -Όχι, έχω κάτι να κάνω, Μακίντο.
Τι είναι, παιδιά;
Γαμώτο!
Τι είναι αυτό;
-Τι έγινε; -Τι έκαναν;
Ποιος έκαψε το πανό;
Θα τους σπάσω τα κεφάλια.
Παλιομαλάκες.
Τι σκατά;
Γαμώτο μου!
Τι σκατά κοπανάς; Γιατί κοπανάς;
Τι διάολο θες;
Σε έψαχνα όλο το απόγευμα, Σάντρο.
-Έχω δουλειά, Μπαρά. -Άσε με να μπω.
Πέρνα. Κάνε ό,τι θες, αλλά γρήγορα.
Σάντρο, πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε με δαύτους.
Μοϊκανέ.
Καταλαβαίνεις; Πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.
Μπαρά, περιμένω κόσμο. Σε παρακαλώ.
Ετοιμάζεις αχιβάδες;
Έχεις δουλειά γιατί ετοιμάζεις αχιβάδες; Αυτό κάνεις;
Για κάτσε.
Είμαι υποχρεωμένος να σου δώσω αναφορά τι θα κάνω; Σοβαρά τώρα, Μπαρά;
Σάντρο, πρέπει να σπάσω το κεφάλι του Πεκένιο.
-Μας παίρνει τον σύνδεσμο. -Έλα τώρα, Μπαρά.
Σάντρο, μας έκαψαν το πανό.
Κι εσύ κρεμάς κάδρα;
Μα τι κάνεις;
-Δεν καταλαβαίνεις; -Τι να καταλάβω;
Στην ηλικία του πηγαίναμε στα εκτός έδρας; Ναι ή όχι;
Παίζαμε ξύλο; Ναι ή όχι;
Μας απέκλεισαν από το γήπεδο; Τι θες, λοιπόν, τώρα; Έτσι πάει.
Δηλαδή να κάνουν ό,τι σκατά θέλουν;
Σάντρο, πρέπει να βγάλεις αυτήν τη γυναίκα από το μυαλό σου.
Πρέπει να σκεφτούμε την αντεπίθεση.
Καταλαβαίνεις; Πρέπει να τους βάλουμε στη θέση τους.
Μπαρά, να σου πω κάτι, με όλη μου την ειλικρίνεια;
Ξύλο, αντεπιθέσεις...
Στα 50 σου, με τέτοια κοιλάρα, ακόμα τις ίδιες μαλακίες θα κάνεις;
Γεράσαμε πια. Κοίτα τα χάλια σου. Είμαστε γελοίοι.
Πώς έγινες έτσι; Πες μου.
-Μπαρά, πήγαινε καλύτερα. -Τι θα κάνεις αν δεν φύγω;
-Μπαρά, σου είπα να φύγεις. -Και τι θα κάνεις αν δεν φύγω;
Μου έπρηξες τα αρχίδια, κατάλαβες;
-Θα σου σπάσω το κεφάλι. -Κάνε πέρα, μαλάκα.
Θα σου σπάσω το κεφάλι. Κατάλαβες;
Μου έπρηξες τα αρχίδια. Κι εσύ και ο σύνδεσμος.
Ο Πεκένιο κι εκείνα τα παιδιά.
Όλο μαλακίες κάνετε και πρέπει να καθαρίζει ο Μοϊκανός. Μου τα πρήξατε!
Πρέπει να φύγεις. Φύγε από μπροστά μου.
Φύγε από μπροστά μου. Μη με κοιτάς έτσι. Μου τα πρήξατε.
Κατάλαβες; Τι; Τι, Μπαρά;
-Πάρε τα χέρια σου. -Αντίο, Μοϊκανέ.
-Τι έχεις, αγάπη; -Τίποτα.
Ωραία δεν είναι εδώ;
Θες να φασωθούμε;
Ναι;
ΣΙΝΙΑΛΑ ΚΑΠΝΟΥ
ΑΠΑΤΣΙ
-Θα μου δώσεις μια τζούρα; -Ναι, έχεις δίκιο.
-Τι έχεις; -Τίποτα, όλα καλά.
Καλή αυτή η φούντα. Πού τη βρήκες;
-Σ' αρέσει; -Ναι.
Θα σου δώσω κάνα δυο μπάφους.
Λοιπόν, είσαι όμορφη. Είσαι καλή.
Μου δίνεις φούντα. Άρα δεν θα ξέρεις να μαγειρεύεις.
-Μαγειρεύω! -Ναι;
Τι; Θες να με παντρευτείς;
Όχι βέβαια! Τρελάθηκες;
-Σήκωσέ το. -Όχι.
-Ποιος είναι; -Δεν ξέρω, εδώ είμαι.
Ποιος είναι; Πες μου.
Ένας φίλος από το γυμναστήριο μάλλον.
Ένας φίλος από το γυμναστήριο στις 3:00 το πρωί;
Νομίζεις ότι είμαι χθεσινός;
Άκου, χθεσινέ.
Μόλις ξεκινήσαμε να βγαίνουμε. Νόμιζες ότι είμαι παρθένα;
Δεν μου πέρασε από το μυαλό.
-Θες να μάθεις ποιος είναι; -Ναι.
Ναι;
Είναι κάποιος που βλέπω περιστασιακά.
"Κάποιος που βλέπω περιστασιακά";
Εντάξει, πήγαινε, τότε. Άντε.
Πήγαινε πήδα όποιον θες και φύγε από δω πέρα.
-Σοβαρολογείς; -Τι γελάς;
Ναι, σοβαρολογώ. Νομίζεις ότι κάνω πλάκα;
Δεν πας καλά.
Άκου εκεί! Εγώ δεν πάω καλά; Εσύ, δηλαδή, πας καλά;
Βγαίνεις μαζί μου και πας και με άλλον; Άντε γαμήσου, Τέρι.
Εσύ να πας να γαμηθείς. Τι κάνω εγώ εδώ πέρα;
Ηλίθιε πρωτόγονε.
Άντε να παίξεις μπάλα με τους φίλους σου.
Καλύτερα θα περνούσα.
-Σίγουρα. Πήγαινε. -Ναι.
-Ηλίθιε. -Φύγε από δω.
Τελικά είσαι όντως χθεσινός.
Χαζή είμαι, χάνω την ώρα μου.
Φύγε από δω. Άντε γαμήσου.
Μαλάκα.
Άντε, πήγαινε. Φύγε.
Πήγαινε και κάνε ό,τι σκατά θες.
Κοίτα εδώ.
Σάντρο;
ΑΜΕΡΙΚΑΝ
Είδες τον Σάντρο; Τον ψάχνω.
Κι εγώ το ίδιο. Πες του να μην εμφανιστεί ξανά εδώ.
-Γιατί; Τι έγινε; -Καλά θα κάνει να μη φανεί.
-Γεια, παιδιά. -Γεια σου, Αντζόλε.
Αντζόλε.
Ψάχνω όλη μέρα τον Σάντρο. Του τηλεφωνώ και δεν απαντάει.
Πήγα σπίτι του και δεν ήταν εκεί. Δεν είναι ούτε με τον Αμερικάνο.
-Και; -Τίποτα.
Είναι όλοι τσαντισμένοι στου Αμερικάνου.
-Έμαθαν για μας; -Όχι, με τίποτα.
Μα ήταν οπλισμένοι.
Σίγουρα πιστεύουν πως το 'κανε ο Πεκένιο.
Τι να κάνουμε τώρα;
Νομίζω ότι προλαβαίνουμε. Να πάμε εκεί.
-Πού; -Στου Πεκένιο.
Τρελός είσαι; Θα μας σκοτώσουν.
Αντζόλε, έγινε τώρα. Ας το σκεφτόσουν νωρίτερα.
Καλά, παιδιά. Θα πάω μόνος μου.
-Πού πας; Έλα εδώ. -Έλα εδώ.
-Ο Γκαμπιάνο είναι ο χειρότερος. -Τον αναλαμβάνω εγώ, μην ανησυχείς.
Μην ξεχνάτε. Όλοι μπροστά, εγώ και ο Νάνο πίσω.
Πιάστε τον Πεκένιο, αλλά μην τον αγγίξετε. Θέλω να του ανοίξω το κεφάλι.
Θα σ' τον κρατάω.
Να πονέσουν μόνο αυτοί και όχι εμείς. Προσοχή, λοιπόν.
Να τος.
Παιδιά, έρχεται ο Σάντρο.
-Μπαρά. -Μοϊκανέ.
Τελείωσέ το.
-Ήρθες με τη μηχανή; -Ναι.
Πάρε το κασκόλ. Θα κάνει κρύο με τη μηχανή.
Πάμε, παιδιά.
Τα ίδια δεν κάνατε κι εσείς;
Θυμώνει πολύ.
Ηλίθιε!
Μαλάκα!
Πού είναι ο μαλάκας; Να τος!
Γκαμπιά!
Πού πας, μαλάκα;
Γιατί κάψατε το πανό;
Ποιο πανό;
Γιατί κάψατε το πανό;
-Παλιο-αρχίδι. -Δεν έκαψα κανένα πανό.
Τι ήθελες να δείξεις; Ότι έχεις αρχίδια;
Ναι; Ήθελες να δείξεις ότι έχεις αρχίδια;
Ναι;
Μαλάκα! Μαλάκα!
Μην κουνιέσαι!
Σάντρο;
-Σάντρο. -Μαλάκα.
Σταμάτα, Μπαράμπα. Πάμε.
Πάμε, πάμε, πάμε.
Ελάτε, παιδιά. Φύγαμε. Πάμε.
-Τρέξτε! -Σάντρο.
-Τι θες;
-Σάντρο; -Τι σκατά θες;
-Σάντρο, σταμάτα. -Τι θες;
Εμείς κάψαμε το πανό.
Και νόμιζες ότι δεν το κατάλαβα;
Ήθελα να σ' το πω.
Τι ήθελες να μου πεις; Ότι είσαι αρχίδι;
Σαν τον μαλάκα τον αδερφό σου.
-Αντζόλε! -Τι έγινε;
-Δεν είναι τίποτα. -Άσε να δούμε.
Σάντρο!
Σάντρο;
Τι σκατά έγινε;
Τελείωσε, Μπαρά.
Αν αυτή η φωνή
Σε ξυπνήσει τη νύχτα
Ενώ κρατάς
Τον άντρα σου αγκαλιά
Μείνε ξύπνια
Αν θες να μείνεις ξύπνια
Μα προσποιήσου ότι κοιμάσαι
Βαθιά
Μην πας καθόλου
Στο παράθυρο να δεις
Λάθος δεν γίνεται να κάνεις
Αυτή η φωνή είναι δική μου
Είναι η φωνή που είχα
Και τότε, παλιά
Τότε που ήμασταν ξένοι
Και μιλούσαμε δειλά και ευγενικά
Αν αυτή η φωνή
Που σου τραγουδάει τη νύχτα
Τον άντρα σου ξυπνήσει
Μη φοβηθείς
Πες του ότι δεν υπάρχουν ονόματα
Στη σερενάτα μου
Πες του να κοιμηθεί
Πες του ότι όλα είναι καλά
ΑΝΩΝΥΜΗ ΝΑΠΟΛΗ
Πες του
Πως αυτός που τραγουδάει από κάτω
Είναι τρελός
Ή πεθαίνει από ζήλια
Μάλλον θα κλαίει
Για κάποια προδοσία
Τραγουδάει μόνος του
Μα ποιος ξέρει γιατί τραγουδάει
Αν αυτή η φωνή τραγουδήσει
Στην καρδιά σου
Όλα αυτά που ποτέ δεν σου ζήτησα
Και ποτέ δεν σου είπα
Όλος
Ο πόνος μιας χαμένης
Αγάπης
Όλη η αγάπη
Ενός παλιού πόνου
...σ' αυτό το αδιέξοδο...
-Τι είναι αυτό; -Δεν ξέρω. Μου έστειλαν ολόκληρο βιβλίο.
Ιδέα δεν έχω τι υποτίθεται ότι έκανα. Θα μάθω τώρα.
Όργανο.
...τα λόγια του προπονητή...
-Κι ο φίλος σου; Πού είναι; -Δεν ξέρω.
...το μεγαλύτερο ρίσκο ήταν...
...να υποτιμηθεί η προσπάθεια.......
37η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
-Πού ήσουν; -Στο γήπεδο.
-Σε πήρα έξι φορές. -Έκλεισε το κινητό μου.
-Όταν παίρνω, να το σηκώνεις. -Ποιος μαλάκας είναι αυτός;
Να το σηκώνεις.
-Τι θες; -Είσαι εγωιστής.
Τι; Τώρα σε νοιάζει για μένα;
Άντζελο;
Αντζόλε, τι σου συμβαίνει;
Είσαι καλά;
Αν έχεις προβλήματα...
Οτιδήποτε.
Εγώ κι εσύ είμαστε, έτσι;
Θες να μάθεις το πρόβλημα;
Δεν έχω πατέρα.
Ο αδερφός μου πέθανε.
Και τώρα παριστάνεις τη μάνα, αλλά δεν μπορείς.
Όχι, όχι. Συγγνώμη.
Άντζελο;
-Άντζελο, μείνε. -Στην άκρη.
-Άντζελο. -Άκου, ηρέμησε.
Άκρη, ρε μαλάκα.
Στήθος γαλοπούλας, και το ζαμπόν είναι καλό.
-Ωραία, το προτιμώ αυτό. -Ναι.
Ναι, πρέπει να τα εναλλάσσεις.
-Βέβαια. -Δεν πρέπει να τρως όλο το ίδιο.
Για μεσημεριανό, 50 γραμμάρια ρύζι με λίγο κοτόπουλο.
Μιλκ-σέικ μπανάνας, ρόδι.
-Σ' αρέσει το ρόδι; -Γεια, Τέρι.
Είναι πολύ ωραίο.
-Τέρι, σταμάτα, θέλω να σου πω. -Τον ξέρεις;
Έλα, θέλω να σου πω κάτι.
Τι;
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη.
-Τελείωσες; -Ναι.
Άντε γαμήσου τώρα.
Έλα, Φιόρε.
Ένα ματς, παιδιά.
Μόνο ένα.
Και τι θα γίνει άμα κερδίσουμε; Μάνα μου.
Παιδιά, θα γκρεμιστεί η Νάπολη.
Θα γκρεμιστεί όλος ο κόσμος.
Πρέπει να πάμε στη Ρώμη.
Σαμπού; Σαμπού;
Πάμε. Τι κάνουμε εδώ;
Φύγετε, παιδιά. Τι θες;
Άνοιξε, Σαμπού.
Να πάμε από τη Βία Κάσια.
Έτσι πρέπει.
Δεν έχει ελέγχους μετά.
Ναι, Γκαμπιά.
Μα έχεις δει πόσοι είμαστε; Πώς θα πάμε έτσι στη Ρώμη;
Αδερφέ.
Άμα φοβάσαι τόσο, τράβα σπίτι σου.
Τι σαματάς είναι αυτός;
Θέλω τον Γκαμπιάνο. Άσε με να μπω.
Θες τον Γκαμπιάνο; Κανείς δεν μπαίνει εδώ, παιδιά.
-Πάμε. -Θέλω να του πω κάτι.
Έχεις καταλάβει τι έγινε;
Και τι; Θέλω να του πω κάτι προσωπικό.
Μην ακούσω κιχ. Ούτε θα αναπνέετε.
-Καταλάβατε; -Μην ανησυχείς.
Αλλιώς θα την πατήσω εγώ.
Άντε, προχώρα.
Κι όποιος από σας δεν θέλει να έρθει, ας φύγει τώρα.
Σηκωθείτε και φύγετε.
Γιατί εμένα δεν μου καίγεται καρφί.
Αλλά πείτε το τώρα.
Σηκωθείτε και φύγετε αν δεν θέλετε να έρθετε.
Δεν έχω πρόβλημα. Θα πάω μόνος.
-Γκαμπιά. -Τι;
Κοίτα εδώ.
Σαμπού.
Ποιος μαλάκας έβαλε μέσα τα κωλόπαιδα;
-Ποιος; -Έλα τώρα, φιλαράκια είναι.
Ποιανού φιλαράκια, Σαμπού;
Ποιανού;
Φύγε από δω.
Τι;
-Θέλουμε να έρθουμε στη Ρώμη. -Τι;
Να έρθουμε στη Ρώμη.
- Γιατί; -Να εκδικηθώ για τον αδερφό μου.
Και πώς θες να εκδικηθείς;
Θα πάρουμε σουγιάδες και μαχαίρια.
-Έχεις κότσια να μαχαιρώσεις; -Ναι.
Ναι;
Ναι; Τα έχεις;
Ναι.
Θα έρθει και ο χοντρός;
Έλα.
Δεν μπορώ άλλο. Έλα εδώ.
Φαντάσου τον Χοντροκώλη στη Ρώμη, να μαχαιρώνει κόσμο.
Τι έγινε, Χοντροκώλη; Θα τα βάλεις μαζί μου;
Ξεφτίλα.
Γιατί θυμώνεις;
Ωραία, ελάτε.
-Τώρα φύγετε, όμως. -Αντίο, Γκαμπιά. Ευχαριστώ.
Ηλίθιε.
Είδες; Έχουν πιο πολλά κότσια από σένα.
Ναι;
Τέρι, άκου με, σε παρακαλώ.
Έχω κάτι σημαντικό να σου πω.
-Θες να πάμε στην Ίσκια; -Όχι.
Είπες ότι δεν έχεις ξαναπάει.
Κωλοκλειδιά, ποτέ δεν τα βρίσκω.
-Κοίτα, πήρα εισιτήρια. -Όχι, Σάντρο. Δεν θέλω να πάω.
Έλα, Τέρι. Πάμε και γυρίζουμε αυθημερόν.
Είπα όχι. Τι σκατά;
Πονάει!
Μεγάλη βλακεία να βάλεις το πόδι σου εκεί.
Νόμιζα ότι το είδες.
Νόμιζες ότι το είδα; Γιατί δεν φεύγεις;
Γαμώτο, νομίζω ότι έσπασε.
Πώς γίνεται να έσπασε τόσο εύκολα;
Νομίζω ότι έσπασε.
Τι;
Δεν είσαι βλάκας, είσαι μαλάκας.
Τι;
Τι σκατά είναι αυτό;
Τι είναι;
-Κάτουρο. -Τι κάνεις;
Για να μη μολυνθεί.
Μη φοβάσαι, έχει αμμωνία.
Πέτα το αυτό, βρωμάει.
-Αν είχα ένα σπίτι εδώ... -Ναι;
...τι είδους ζωή θα έκανα;
Παραλία ως τις οχτώ-εννιά το βράδυ.
Αυτό δεν είναι μια άλλη ζωή.
Αυτό το κάνεις άμα νοικιάσεις σπίτι στην Ίσκια.
Μια άλλη ζωή. Πού να ξέρω;
Θα ήθελα να γίνω αστροναύτης.
Θα πήγαινα στο διάστημα, στο σύμπαν, να ανακαλύψω άλλους κόσμους.
-Είναι μια άλλη ζωή. -Βαρετό.
Βαρετό;
Δεν ξέρω τι άλλη ζωή θα ήθελα, Τέρι.
Σίγουρα μια πιο ήσυχη ζωή.
Θέλω να το ρισκάρω. Μια ζωή μαζί σου, εντάξει;
-Πιο ήσυχη ζωή; -Όχι, έτσι;
-Τεντώσου. -Άντε!
Έλα εδώ.
-Πού πάμε; -Είναι εγκαταλελειμμένο.
Δεν ανοίγει. Έλα, πάμε να φύγουμε.
Άνοιξέ την.
Τι θέα!
Από παιδί ήθελα ένα σπίτι με θέα στη θάλασσα.
-Αηδία. -Τι, δεν θα με φιλήσεις;
Δεν θα με φιλήσεις καν;
Τώρα φίλα με.
-Γεια σου, Σάντρο. -Γεια σου, Στεφά.
-Είναι εδώ ο Άντζελο; -Όχι.
Έχει δύο μέρες να φανεί.
Πήγε στη Ρώμη;
Στεφά, δεν ξέρω αν πήγε στη Ρώμη.
Και για να πω την αλήθεια, δεν θέλω να ξέρω.
Εντάξει, κατάλαβα. Αντίο.
Στεφά.
Έκανα ό,τι μπορούσα με τον Άντζελο.
Μόνο αυτόν έχω, Σάντρο.
Γεια.
ΕΞΟΔΟΣ ΡΩΜΗ
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
Εμπρός! Ελάτε!
Γρήγορα! Ελάτε!
Να κάψουμε την πρωτεύουσα
Ελάτε, είναι εδώ οι μπάτσοι. Όλοι μαζί.
Ελάτε.
Ρόμα.
Πάμε!
Πάμε, πάμε.
Πάμε στους οπαδούς της Ρόμα!
Έλα, πάμε στους οπαδούς της Ρόμα.
Άντζελο, είσαι καλά;
Πάμε να φύγουμε. Έλα μαζί μου.
Έλα μαζί μου. Πάμε.
Να σκαρφαλώσουμε.
Άντζελο!
Τι σκατά κάνετε εδώ;
Ελάτε εδώ. Ελάτε εδώ.
Έλα.
Σταμάτα.
Σταμάτα, σκατόπαιδο.
Άντζελο!
Σκατιάρη Ναπολιτάνε.
Να δούμε αν θα ξανάρθεις στη Ρώμη!
Σάντρο! Σάντρο, πάμε να φύγουμε από δω.
Πάμε! Έλα δω!
Τρέξε, Φιόρε!
Πάει καιρός πολύς
Δεν θα σ' αφήσουμε ποτέ
Είμαστε του Βεζούβιου οι γιοι
Και ίσως μια μέρα να εκραγεί
Μια ζωή μαζί σου, στις 3:00 την Κυριακή
Χωρίς εσένα δεν κάνω
Όταν μια μέρα θα πεθάνω Μια ματιά θα ρίξω κάτω από τον ουρανό
Θέλω στην κηδεία μου ύμνους πολλούς
Πάει καιρός πολύς
Δεν θα σ' αφήσουμε ποτέ
Είμαστε του Βεζούβιου οι γιοι
Και ίσως μια μέρα να εκραγεί
Μια ζωή μαζί σου, στις 3:00 την Κυριακή
Χωρίς εσένα δεν κάνω
Όταν μια μέρα θα πεθάνω Μια ματιά θα ρίξω κάτω από τον ουρανό
Θέλω στην κηδεία μου ύμνους πολλούς
Πάει καιρός πολύς
Δεν θα σ' αφήσουμε ποτέ
Είμαστε του Βεζούβιου οι γιοι
Και ίσως μια μέρα να εκραγεί
Μια ζωή μαζί σου, στις 3:00 την Κυριακή
Χωρίς εσένα δεν κάνω
Όταν μια μέρα θα πεθάνω Μια ματιά θα ρίξω κάτω από τον ουρανό
Θέλω στην κηδεία μου ύμνους πολλούς
Συγγνώμη.
Έχεις φωτιά;
Ευχαριστώ.
Πάει καιρός πολύς
Δεν θα σ' αφήσουμε ποτέ
Είμαστε του Βεζούβιου οι γιοι
Και ίσως μια μέρα να εκραγεί
Μια ζωή μαζί σου, στις 3:00 την Κυριακή
Χωρίς εσένα δεν κάνω
Όταν μια μέρα θα πεθάνω Μια ματιά θα ρίξω κάτω από τον ουρανό
Θέλω στην κηδεία μου ύμνους πολλούς
Πάει καιρός πολύς
Δεν θα σ' αφήσουμε ποτέ
Είμαστε του Βεζούβιου οι γιοι
Και ίσως μια μέρα να εκραγεί
Μια ζωή μαζί σου, στις 3:00 την Κυριακή
Χωρίς εσένα δεν κάνω
Όταν μια μέρα θα πεθάνω Μια ματιά θα ρίξω κάτω από τον ουρανό
Θέλω στην κηδεία μου ύμνους πολλούς
Πάει καιρός πολύς
Υποτιτλισμός: Ελένη Αθανασάτου